Uitgebreid
Zoek in alles
Of zoek in een categorie
Ziektebeelden Zelftesten
Medicijnen Nieuws
Bijsluiters Overig

Zelfdoding (zelfmoord, su´cide, zelf-vernieting)


Zelfvernietigend gedrag kan direct (= onmiddellijke zelfvernietiging, acute doodswens, zelfdoding) of indirect (= geleidelijke zelfvernietiging of sluimerende doodswens) zijn.
- zelfverwaarlozing/zelfvernietingsgedrag heeft als doel het leven zo veel mogelijk te bekorten zonder de hand aan zich zelf te slaan. Deze bekorting kan o.a. worden bereikt door overmatig alcohol- en drugsgebruik, zelf-verwaarlozing (o.a. onhygiŰnisch leven en handelen, ziekten niet laten behandelen), grote risico's nemen, crimineel gedrag.
- zelfdodingsgedrag is het gedrag ˇf doelbewuste gericht beŰindiging van het eigen leven ˇf bedoeld om de aandacht te trekken voor ernstige persoonlijke problemen. Deze beide motieven zijn echter voor betrokkene vaak niet duidelijk van elkaar te onderscheiden. Men wil als het ware tegelijkertijd wÚl en niet leven.

(Pogingen tot) zelfdoding komen op alle leeftijden voor, maar relatief vaker bij jong-volwassenen (= adolescenten) en ouderen (> 60 jaar). Naar schatting 10% van alle pogingen tot zelfdoding slaagt en ca. 10-20% van de mensen die bij een eerste poging falen doen binnen ÚÚn jaar een tweede poging.

Mogelijke verschijnselen/aanwijzingen (o.a.)
Depressie (kenmerkend verschijnsel!), obsessief denken aan zelfdoding, maken van plannen tot zelfdoding, nemen van maatregelen om ontdekking te voorkˇmen, denken aan en schrijven van afscheidsbrief.

zie ook:
- oorzaken
- behandeling
- depressiviteit
- zelfverwaarlozing
- zelfverminking

Terug naar psychische aandoeningen